Het Huis in de Spanjaardstraat (7) - Het Heilig Bloed en de Heilige Graal

Het ware verhaal van de Spoken van Brugge start hier .

De Orde van de Tempeliers, maatje, werd opgericht in het begin van de twaalfde eeuw en moest de belangen van het westen veilig stellen in het oosten. Ze kreeg in de Heilige Stad Jeruzalem een onderkomen in de Tempel van Salomon, en zo kwam ze ook aan haar naam. De ridder-monniken die toetraden tot de Orde droegen witte mantels met een rood kruis. Ze speelden een belangrijke rol tijdens de kruistochten, niet alleen als militairen, maar ook als bankiers.

In het begin van de veertiende eeuw leken de kruisvaarten voltooid verleden tijd geworden, maar ondertussen hadden de Tempeliers wel een ongeëvenaarde economische en militaire macht uitgebouwd. In heel Europa bezaten ze vestigingen. Hun hoofdkwartier bestond uit een burcht in het hart van Parijs.

De macht en de rijkdom van de Tempeliers, bij wie heel wat koningen in het krijt stonden, staken de ogen uit van de toenmalige paus en van de Franse koning Filips de Schone. In stilte beraamde Filips een plan dat de macht van de Tempeliers zou breken en hun rijkdommen in zijn handen zou doen belanden. Overal in Europa moesten de ridder-monniken gearresteerd worden op één en dezelfde dag, op vrijdag de dertiende oktober van het jaar 1307 om precies te zijn. En sinds die dag is iedere vrijdag de dertiende een ongeluksdag, maatje...

Paus Clemens draaide een valse aanklacht in elkaar, waarin de Tempeliers werden beschuldigd van de monsterachtigste ketterijen, van het vereren van afgoden, van het beoefenen van zwarte magie. Zowat alle Tempeliers werden vervolgd, gemarteld, in de ban van de kerk geslagen of op de brandstapel gezet. Maar sommigen onder hen wisten te ontkomen, wisten nog net bijtijds onder te duiken en...

Ik kan je vertellen dat er over de Tempeliers veel onzin wordt verteld, maatje. Over de schat die zij in veiligheid hebben gebracht, net voor hun arrestatie, om maar iets te zeggen. Hun taak was het Heilig Graf in Jeruzalem te beschermen, en dat hebben we gedaan. En wat de schat betreft die wij in veiligheid brachten... Wat anders zou dat geweest zijn dan het Heilig Bloed van Christus!? Een andere schat hebben wij nooit in veiligheid gebracht!

Op Kerstmis 1148 openden we in het Heilig Graf, vlak bij de Tempel van Salomon, in tegenwoordigheid van Diederik van den Elzas, graaf van Vlaanderen, een kruik die het bloed van Christus bevatte. We goten het heilige vocht eerbiedig over in een achthoekige fles, waarvan de uiteinden zorgvuldig verzegeld werden met twee gouden rozen.

De vrouw van Diederik, de wondermooie Sybilla, stond aan zijn zijde. Ze was besmet met lepra, net zoals enige Tempeliers die zich in haar gezelschap bevonden. Bij het overgieten van het Heilig Bloed mocht zij de kostbare reliek even in haar handen houden. Toen kreeg zij, geplaagd door heftige koortsaanvallen, een visioen waarin ze zich in Brugge waande, dat wel 'een nieuw Jeruzalem van het westen' leek. Daarna genas zij op een miraculeuze wijze, evenals alle leprozen die haar omringden.

Voor de bevolking van Jeruzalem en voor de christelijke legers deed de mooie Sybilla vervolgens de plechtige gelofte van Brugge een nieuw Jeruzalem te maken, een Heilige Stad. Op 7 april 1150 bereikte het Vlaamse leger dit Jeruzalem van het westen, waar de metselaars net de Sint-Basiliuskapel hadden afgewerkt.

Voor de meest uiteenlopende zaken, van persoonlijke aangelegenheden tot belangrijke politieke beslissingen, zou voortaan het Sanguis Christi , het Heilig Bloed aangeroepen worden. Op Goede Vrijdag werd het telkens weer vloeibaar - een wonder dat plots ophield toen de Tempelorde werd opgeheven.

Een broederschap werd belast met het bewaken van het Koninklijk Bloed of de Sang Real , wat door een klankverschuiving uiteindelijk de San Greal , de Saint Graal , de Heilige Graal zou worden. Eerst bestond die broederschap voornamelijk uit Tempeliers, en toen de Tempelorde van de kaart werd geveegd, namen wij gewoon andere namen aan om het werk verder te zetten.

Er is maar één stad ter wereld waar het Heilig Bloed van Christus daadwerkelijk heen gebracht werd, maatje. Eén stad waar de relikwie jaarlijks in een beroemde processie aan het volk wordt vertoond. Deze stad moest ooit het grootste bedevaartsoord van het westen worden, met een kerk - de Jeruzalemkerk - die een getrouw spiegelbeeld, een echo, een kopie zou zijn van de Kerk van het Heilig Graf in Jeruzalem.

Het is een stad die ook de belangrijkste, met magische krachten geladen reliek van het christendom zou bezitten: de Graal. Het is een stad die we niet het Venetië, maar het Jeruzalem van het noorden kunnen noemen.

Het is Brugge.

Het is Brugge, maatje, waar de Machten van Goed en Kwaad, van Licht en Duisternis zo hevig als nergens anders ter wereld slag leveren. Want als deze stad ooit werd uitverkoren om een Heilige Stad te worden, dan zou het ook hier zijn dat de Boze zijn belangrijkste wingewest moest vestigen.

De Tempelridder en zijn Dame in de kelders van Den Noodt Godts ... Welk drama heeft hen hier in de dood verenigd?

De ridder hield nog een brokje houtskool tussen zijn benige vingers, waarmee hij op het hout van de tafel met zijn laatste krachten een laatste boodschap had geschreven:

Ons stervensuur nadert: mager, bleek en ontvleesd. Vergeef het ons, Heer! Dat zij die onze asse, onze vergane beenderen vinden, voor ons bidden!

Maar er werd geen asse en er werden geen beenderen gevonden. De vreemde samenstelling van de lucht in de poederdroge kelder had de Tempelier en zijn Dame gemummificeerd.

Er zat nog een andere deur in de kelder dan die waardoor wij naar binnen gedrongen waren, maatje. Die tweede deur viel echter in stof uit elkaar toen wij haar aanraakten.

Er lag een nieuwe onderaardse gang achter. De bodem was bedekt met slijmerig slijk waarin vette padden en hagedissen nestelden. In deze gang, die naar het nonnenklooster aan de overkant van de rei leidde, troffen wij het skelet aan van een derde persoon, bij een roestig slagersmes.

Nu vraag ik je, maatje... Welke verschrikkelijke mysteries liggen er besloten in de ondergrondse ruimtes van Den Noodt Godts ? Was de dame de bruid van de man met het slagersmes geweest? Werd zij geschaakt door de Tempelier? Sloot de man met het slagermes hen hier op om ze de hongerdood te laten sterven? Of was er iets heel anders aan de hand?

Waarom stonden er bijvoorbeeld dertien stoelen rond de tafel, als bij een parodie van het Laatste Avondmaal? Welke vreemde, godslasterlijke rituelen vonden hier plaats?

Kijk, maatje... Hier heb je een kaart van het middeleeuwse Brugge. Ze verschilt weinig of niet van een stadsplan uit deze nieuwe eeuw. Zie je?

De stad heeft nog steeds de vorm van een doolhof, van het binnenwerk van een horloge, van een onoverzichtelijke spiraal die zich niet stoort aan de wetten van tijd en ruimte. Een argeloze toerist die niet voorzien is van kaart of kompas moet hier reddeloos verloren lopen, maatje. Hij of zij zal voortdurend op zijn of haar vertrekpunt terugkeren, en weet je ook waarom?

Nee?

Omdat hij of zij misleid wordt, maatje, door de middeleeuwse architecten die deze stad verloren hebben gelegd in hun zwartmagische kringen en slingeringen! Dààrom!

Omdat elke geschiedenis in deze stad gedoemd is zich te herhalen tot het einde der tijden, maatje! Dààrom!

Omdat de Machten van Goed en Kwaad hier al eeuwenlang hun eeuwige strijd leveren! Dààrom!