Het Huis aan de Spanjaardstraat (4)

Lees hier Aflevering 1 of speel hier het stadsspel "De Spoken van Brugge". Je kunt ook altijd luisteren naar een griezelige muzikale soundscape terwijl je dit verhaal leest : The Spirits of Bruges. Of naar deze Orchestral Music Made By Spirits.

4.

Het huis aan de Spanjaardstraat, nummer zeventien, wordt al sinds de vroege middeleeuwen Den Noodt Godts genoemd, maatje. Het werd in 1616 grondig verbouwd en in 1970 gesloopt. Alleen de gevels en de poort zijn bewaard gebleven.

Ooit lag dit slapeloze oude huis op de hoek van de Spanjaardstraat en de Augustijnenrei op wandelafstand van zowel de kaaien als de woonwijken van de rijke kooplui - Spanjaarden, oosterlingen, Florentijnen. Toen het Zwin verzandde, bleven de meeste paleizen in vreemde handen, want de Brugse reders en kooplui dreven nog steeds handel met Spanje, Engeland, Oost- en West-Indië.

Omstreeks 1850 was Brugge de armste stad van het land, waar de burgerij Frans sprak en het ongeletterde volk alleen een onverstaanbaar plaatselijk dialect. Maar tegen het einde van de negentiende eeuw was het voor veel welgestelde Europeanen een modieuze pleisterplaats geworden, onder meer dank zij een roman waarin Brugge voor het eerst werd beschreven als een mysterieuze dodenstad.

In 1873 huurden lord en lady Unlacke Den Noodt Godts van een Brugse handelaar. Het was er donker en koud. Er waren kamers waar de zon nooit kwam en het huis bezat de onaangename geur van zwavel en pek. Misschien was het de lange en duistere geschiedenis van Den Noodt Godts die het huis zo deed stinken.

Hoe dan ook, in de herfst van 1878 zag lady Unlacke een sneeuwwitte gedaante over de binnenplaats zweven. Ze dacht eerst aan de Schotse lady, maar het bleek een non te zijn, gekleed in een habijt dat al een paar eeuwen niet meer werd gedragen. Ter hoogte van de schouder was het gescheurd en was haar blanke huid bevlekt met bloed.

Korte tijd later nam lord Unlacke het silhouet van een monnik waar, met een grimmig gezicht. Net zoals de schim van het mooie jonge nonnetje leek hij allerminst gehinderd te worden door muren of gesloten deuren. De monnik prevelde iets dat lord Unlacke niet kon verstaan.

Nu was de zus van lady Unlacke niemand minder dan Florence Marryat, een befaamd schrijfster en spiritiste. In de zomer van 1879 nodigde lady Unlacke haar zus Florence en haar verloofde uit in Den Noodt Godts , om een onderzoek in te stellen naar de spookachtige fenomenen.

Zij brachten de helderziende William Eglinton mee, een ervaren medium en bemiddelaar tussen deze en gene zijde. Florence Marryat zou de gebeurtenissen die zich voordeden in de zomer van 1879 achteraf uitgebreid beschrijven in haar boek There is no death uit 1891.