Het Huis in de Spanjaardstraat (1) - Het Minnewater

Aflevering 1 van een griezelverhaal dat zich afspeelt in Brugge. Wordt Vervolgd!

Luister naar een griezelige soundscape terwijl je dit verhaal leest: The Spirits of Bruges. Of naar deze Orchestral Music Made By Spirits.

1. Bij het Minnewater

Toeristen slaakten verrukte kreetjes: ‘Oh lovely Love Lake!’ - ‘Ah le Lac d’Amour!’ Ik hield de ogen gesloten. Ik wilde niet wakker worden uit de droom waarin een gids vertelde over Minna-van-het-Minnewater. Hoe zij met haar oude vader in een klein vissershutje langs de Reie woonde en hoe hij een leven lang de woeste wateren van de Noordzee had bevaren. En dat zij leefden van de karige vis in de Reie, en dat hij droomde van een jonge kerel die zijn boot weer zou bemannen.

Ja, de vader van Minna droomde van een vent als Horneck, die de zoon was van een visser - maar Minna was stapelverliefd op de jonge boer Stromberg. ‘Een boer is geen geschikte partij voor de dochter van een visser,’ zei haar vader. En dus ontmoette Minna haar geliefde in het geheim aan de oevers van de Reie, waar ze wegkropen in het riet.

Er brak een oorlog uit. De vissers bleven thuis, maar de boeren trokken ten strijde. Minna’s vader zag zijn kans schoon: ‘Binnen drie dagen trouw jij met Horneck,’ sprak hij. Minna huilde twee dagen en nachten en op de derde dag vluchtte ze de duinen in. Van ’s ochtends tot ’s avonds liep ze door heide en bossen tot ze uitgeput neerviel aan de oever van de Reie, waar ze wegkroop in het riet.

Toen Stromberg na een week verloren strijd naar huis terugkeerde, hoorde hij dat zijn meisje spoorloos was verdwenen. Hij ging naar haar op zoek en vond haar op hun geheime plekje. En Minna stierf die nacht in de armen van haar geliefde.

De zon kwam op en Stromberg wierp een dam op in de Reie, zodat al het water naar zee afvloeide en de vissers in de modder stroomafwaarts alleen nog vissen vonden die wanhopig hapten naar lucht.

In de droge bedding groef Stromberg een graf voor Minna. Hij dekte haar toe met een mantel van waterlelies. Een volle nacht waakte hij bij haar en daarna gaf hij het water weer zijn vrije loop.

Al gauw weerspiegelde het graf van zijn dode liefde de hemelsblauwe lucht. Toen rolde Stromberg een zware zwarte steen naar de oever en hakte hij daarin de letters:

M-I-N-N-A-W-A-T-E-R

En de gids... De gids fluisterde nu... Hij fluisterde me toe:

Luister, maatje... Luister goed...

Er wordt wel eens gezegd dat Brugge een spookstad is waar alleen de doden tot leven komen, tijdens de late avonduren als de grijze huizen slapen en langs hun gevels de schaduwen glijden van een ver verleden... Wie goed luistert, zegt men, kan achter de luiken nog stemmen horen uit vervlogen tijden.

Nu kan ik je ook nog vertellen, maatje... Op een avond, niet zo lang geleden, maakte ik een ritje in één van die talloze tijdloze koetsen die ter beschikking worden gesteld van de toeristen. De koetsier, een oud en vriendelijk heerschap, wist mij een massa wetenswaardigheden op te dissen over Brugge-die-Stille - zoals deze stad wel eens wordt genoemd.

'Meneer,’ zei ik ten slotte, 'u die dag en nacht door deze stad rijdt... U hebt hier wellicht al veel vreemde dingen gezien? De spoken van Brugge, meneer... Zijn zij echt? Of bestaan zij alleen maar in onze verbeelding?’

'Och, jongeheer,' glimlachte hij. 'Ik rij nu al meer dan vijfhonderd jaar rond in deze stad en geloof me vrij: nog nooit heb ik hier een echte spookverschijning gezien!'

En weet je, maatje, weet je... Vroeg of laat hebben al die verhalen van Brugge weer met dit vervloekte Minnewater te maken. En het knooppunt van al die spookverhalen blijkt altijd opnieuw het huis aan de Spanjaardstraat te zijn, dat...

Wil je ze horen, maatje? De verhalen? Wil je ze horen? Ja?

Natuurlijk wil je ze horen. Waarom zou je anders hierheen gekomen zijn! Hé?

Volg me dus maar. Kom, volg me maar. Volg de gids!

Want je moet weten dat ik urenlang geluisterd heb naar de verhalen van de schimmen die bij nacht en ontij door Brugge dwalen. Naar hun eindeloze verhalen van dat slapeloze oude huis aan de Spanjaardstraat.

Je moet weten dat eikenhouten balken en betimmeringen het vermogen bezitten de trillingen uit het verleden te weerkaatsen, maatje. De trillingen die ooit door het hout werden opgevangen.

En als je goed luistert, dan...

Ik heb zo vaak geluisterd naar deze verhalen, maatje. Bij valavond, als het vuur hoog oplaait in de open haard... En vanavond... vanavond wil ik deze verhalen met je delen.

Je bent toch niet voor niets naar het Minnewater gekomen, hé? Volg me dus maar naar het huis in de Spanjaardstraat! Volg me maar! Volg de gids!

Speel nu het stadsspel De Spoken van Brugge!

Lees hier Aflevering 2.