Vrijdag de 13de... en het Heilig Bloed van Brugge!

De Orde van de Tempeliers werd opgericht in het begin van de twaalfde eeuw en moest de belangen van het westen veilig stellen in het oosten. Ze kreeg in de Heilige Stad Jeruzalem een onderkomen in de Tempel van Salomon, en zo kwam ze ook aan haar naam. De ridder-monniken die toetraden tot de Orde droegen witte mantels met een rood kruis. Ze speelden een belangrijke rol tijdens de kruistochten, niet alleen als militairen, maar ook als bankiers. In het begin van de veertiende eeuw leken de kruisvaarten voltooid verleden tijd geworden, maar ondertussen hadden de Tempeliers wel een ongeëvenaarde economische en militaire macht uitgebouwd. In heel Europa bezaten ze vestigingen. Hun hoofdkwartier bestond uit een burcht in het hart van Parijs.
De macht en de rijkdom van de Tempeliers, bij wie heel wat koningen in het krijt stonden, staken de ogen uit van de toenmalige paus Clemens en van de Franse koning Filips de Schone. In stilte beraamden zij een plan dat de macht van de Tempeliers te breken en zich meester te maken van hun rijkdommen. Overal in Europa moesten de ridder-monniken gearresteerd worden op één en dezelfde dag, op vrijdag de dertiende oktober van het jaar 1307 om precies te zijn. En sinds die dag is iedere vrijdag de dertiende een ongeluksdag...
Paus Clemens draaide een valse aanklacht in elkaar, waarin de Tempeliers werden beschuldigd van monsterachtigste ketterijen en het vereren van afgoden. Zowat alle Tempeliers werden vervolgd, gemarteld, in de ban van de kerk geslagen of op de brandstapel gezet. Maar sommigen onder hen wisten te ontkomen en slaagden erin hun schat in veiligheid te brengen. Volgens sommigen was die schat zelfs niets anders dan het Heilig Bloed van Christus!
Op Kerstmis 1148 zouden enkele Tempeliers inderdaad in het Heilig Graf, vlak bij de Tempel van Salomon, en in tegenwoordigheid van Diederik van den Elzas, graaf van Vlaanderen, een kruik gevonden hebben die het bloed van Christus bevatte. Ze goten het heilige vocht eerbiedig over in een achthoekige fles, waarvan de uiteinden zorgvuldig verzegeld werden met twee gouden rozen. De vrouw van Diederik, de wondermooie Sybilla, stond aan zijn zijde. Ze was besmet met lepra, net zoals enige Tempeliers die zich in haar gezelschap bevonden. Bij het overgieten van het Heilig Bloed mocht zij de kostbare reliek even in haar handen houden. Toen kreeg zij, geplaagd door heftige koortsaanvallen als gevolg van de lepra, een visioen waarin ze zich in Brugge zag, dat 'een nieuw Jeruzalem van het westen' leek. Vervolgens genas zij op een miraculeuze wijze, evenals alle melaatsen die haar omringden.
Voor de bevolking van Jeruzalem en voor de christelijke legers deed de mooie Sybilla toen de plechtige gelofte van Brugge een nieuw Jeruzalem te maken, een Heilige Stad. Op 7 april 1150 bereikte het Vlaamse leger dit Jeruzalem van het westen, waar de metselaars net de Sint-Basiliuskapel hadden afgewerkt. Voor de meest uiteenlopende zaken, van persoonlijke aangelegenheden tot belangrijke politieke beslissingen, zou voortaan het Sanguis Christi, het Heilig Bloed aangeroepen worden. Op Goede Vrijdag werd het telkens weer vloeibaar - een wonder dat plots ophield toen de Tempelorde werd opgeheven. Een broederschap werd belast met het bewaken van het Koninklijk Bloed of de Sang Real, wat door een klankverschuiving uiteindelijk de San Greal, de Saint Graal, de Heilige Graal zou worden. Daarom is het ook in Brugge dat de Machten van Goed en Kwaad, van Licht en Duisternis zo hevig als nergens anders ter wereld slag leveren. Want als deze stad ooit werd uitverkoren om een Heilige Stad te worden, dan zou het ook hier zijn dat de Satan zijn belangrijkste wingewest moest vestigen.
Volgens niet bevestigde berichten heeft men het Heilig Bloed van Brugge, oftewel: de Graal, in 1578, tijdens de Godsdiensttroebelen, verstopt in een huis genaamd 'Den Noodt Godts' en zou er naderhand een valse relikwie naar de Basiliuskapel teruggekeerd zijn, terwijl de échte Graal veilig bewaard bleef in het huis dat wij zoeken...

Meer over dit onderwerp: De Spoken van Brugge