De Zieneres van Onkerzele

Tussen 4 augustus en 19 oktober 1933 verscheen de Heilige Maagd niet minder dan 36 keer aan Leonie Van den Dijck, een ongeletterde volksvrouw uit Onkerzele, bij Geraardsbergen. Kort na die verschijningen begonnen er zich in Onkerzele ook Zonnewonderen voor te doen, waarvan Leonie opnieuw het middelpunt was. Wij zouden die fenomenen nu ‘UFO-verschijnselen’ noemen, maar zoals u wellicht weet werd de UFO pas een kleine twintig jaar later uitgevonden.

Net zoals het geval was geweest met Beauraing en Banneux, trokken duizenden bedevaarders nu naar dit onooglijke dorpje bij Geraardsbergen, om een glimp op te vangen van 'de zieneres van Onkerzele'. Vanaf dat ogenblik begon 'Nieke', zoals ze door iedereen genoemd werd, ook opmerkelijke voorspellingen te doen. Zo voorzag ze de dood van koning Albert I, die volgens haar niet van die rots in Marche-les-Dames viél, maar ervan af gedùwd werd. Ze voorspelde, als we haar biograaf Gustaaf Schellinck tenminste mogen geloven, ook het ongeluk dat koningin Astrid zou overkomen en het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog.

Religieuze massahysterie, paranormale fenomenen, hemelse tekenen of gewoon bedrog? Ieder zal er wel het zijne van denken. Maar zelfs haar grootste tegenstanders fronsten toch wel even de wenkbrauwen toen ze het laatste wapenfeit van Leonie Van den Dijck vernamen. Kort voor haar dood in 1949 voorspelde Leonie immers dat haar lijk 'niet snel tot ontbinding zou overgaan'. Dit moest het bewijs zijn dat al haar voorspellingen en alle andere vreemde fenomenen waarvan zij het middelpunt was geweest, waarheid en werkelijkheid waren.

In 1972, 23 jaar na haar dood, besloten enkele van haar trouwste volgelingen de proef op de som te nemen. In aanwezigheid van een BRT-cameraploeg werd haar lichaam opgegraven... Het was inderdaad al die jaren intact gebleven. De wetsdokter die bij deze gebeurtenis aanwezig was, kon alleen maar vaststellen dat de wetenschap geen afdoende verklaring had voor dit verschijnsel.

Het lichaam van Leonie Van den Dijck was niet gebalsemd of op een andere wijze ‘geprepareerd’. Ging het hier om een onvervalst wonder? Mogelijk… want ook het lichaam van vele heiligen bleef op een wonderbaarlijke wijze intact. En was het niet de bedoeling van Gustaaf Schellinck en de andere aanhangers van Leonie Van den Dijck de eenvoudige volksvrouw uit Onkerzele heilig te laten verklaren?

Eén van haar volgelingen was overigens de wetsdokter die de vaststellingen deed. Zijn uitspraak, dat de wetenschap ‘geen afdoende verklaring’ had voor dit soort fenomenen, is dus niet zo verwonderlijk maar wel onjuist. Een bepaalde grondsoort, om maar iets te zeggen, kan een lichaam jarenlang ‘conserveren’. Zekere geneesmiddelen en/of vergiften, zoals arsenicum, hebben dezelfde ‘bijwerking’.

Gustaaf Schellinck liet zijn biografie – in feite een heiligenleven – met daarin onder meer een opsomming van de voorspellingen die Leonie in de jaren dertig en veertig had gedaan pas in 1972 verschijnen, naar aanleiding van haar opgraving. Bij al haar voorspellingen van gebeurtenissen in de jaren dertig en veertig kunnen dus levensgrote vraagtekens geplaatst worden, behalve dan bij die ene voorspelling – haar laatste – dat haar lichaam welbewaard zou blijven. Maar wat als Gustaaf Schellinck vooraf wist dat Leonie Van den Dijck begraven zou worden in een grondsoort die een conserverende werking bezat? Het is een vraag waarop we wellicht nooit meer een antwoord zullen krijgen…

Patrick Bernauw en Guy Didelez schreven een boek over "de zieneres van Onkerzele", getiteld Het Orakel Ontgraven.