De Soldaat en de Duivel

Een soldaat  keerde terug uit een of andere oorlog. Onderweg wist hij een overval van een bende struikrovers op een oude vrouw te verijdelen. Hierbij werd hij ernstig gewond. Hij strompelde een herberg binnen, waar hij verzorgd werd door de waard, die hem daarbij evenwel zijn beurs afhandig maakte.

Toen de soldaat opgeknapt was, merkte hij dat hij bestolen was. Niemand anders dan de waard kon dit gedaan hebben, besefte de soldaat - en hij trok zijn zwaard: ‘Geef mij mijn goud terug, waard! Of ik spijker je tegen de muur!’

De waard riep er de schout bij en de arme jongen werd overmeesterd. Het kwam tot een proces. Onder de toeschouwers bevonden zich… de struikrovers. Nadat de waard had getuigd dat hij van de jongeman stank voor dank had gekregen, deden zij er nog een schepje boven op en beweerden dat het de soldaat was die hén overvallen en bestolen had.

Die nacht in zijn cel, wachtend op zijn terechtstelling, droomde de soldaat van een man met een blauwe hoed.

‘Verkoop je ziel aan mij,’ fluisterde de man hem in het oor, ‘en ik zorg ervoor dat je vrij komt en nog lang zult leven. Ik zal zelfs een rijke vent van je maken!’

De soldaat weigerde en toen hij de volgende dag naar de galg geleid werd, keek hij een laatste maal wanhopig om zich heen. Onder de massa kijklustigen bevond zich een man met een blauwe hoed.

De soldaat knikte hem verslagen toe, als om hem te zeggen: 'Zie je nu hoe het afloopt met eerlijke mensen?’

De man met de blauwe hoed begreep zijn gebaar echter verkeerd en ontpopte zich op slag tot een welsprekend advocaat, die er met een meesterlijk betoog nog op het nippertje in slaagde de onschuld van de jongeman te bewijzen.

‘De Duivel mag me halen als er één woord waar is van wat die onbekende met zijn blauwe hoed heeft gezegd!’ schreeuwde de waard toen verontwaardigd uit.

Meteen rukte de man zijn blauwe hoed van het hoofd, zodat iedereen zijn puntvormige oren kon zien.

‘U zegt het, waard,’ grijnsde hij… en hij greep de waard vast en verdween met zijn prooi in een vuilzwarte rookwolk, een geur van solfer en pek achterlatend.

De soldaat werd vrijgelaten. En de waard? Tsja, de waard…